ซากผีเน่าผุดนั่งในโลงผุ สันดานดุด่าโขมงไอ้โลงห่า
ทั้งแคบคับอับชื้นอย่างฟืนรา โลงก็ด่าว่าที่เหม็นนั้นเป็นมึง
ต้องแยกทางลุกผางผีตายโหง เดินโทงๆ ขาลากดินส่งกลิ่นหึ่ง
โน่นแสงเรืองกะพริบพราวอยู่ริมบึง ลุจึงเห็นเป็นเหวร้างหมดทางไป
สรวงสวรรค์มีหนทางกลับไม่เดิน ระหกระเหินลงนรกหมกไหม้
ตะวันรอนอำนาจอ่อนอกอ่อนใจ เล่นเป็นศรีธนญชัยไบโพลาร์
ตั้งโรงทานติดแอร์แชร์กงสี เสียสละจนอิ่มหมียายชีด่า
ทำนุ่งรัดขัดเขมรตาเถรฮา เพราะปากพาจนแพแตกเกือบแหลกลาญ
ศอกสุนัขมักด้านเพราะคลานบ่อย ฟ้าร้องหน่อยเตลิดหลงน่าสงสาร
รู้ห้อยโหนรู้เหยื่อล่าเป็นทาร์ซาน รู้ประมาณรู้ในนอกเจ้าหลอกลิง
จับวัยเยาว์เข้ากรงขังทำสั่งสอน ชุลีกรชราภาพให้สาปสิง
ทั้งความเท็จความลวงล้วนช่วงชิง สั่นกระดิ่งกระดึงกระดอนบอกพอเพียง ฯ
