ฟาสต์ฟู้ดธุรกิจ | หนุ่มเมืองจันท์
วันก่อน ผมฟัง “น้าเน็ก” เกตุเสพย์สวัสดิ์ ปาลกะวงศ์ ณ อยุธยา ให้สัมภาษณ์ในรายการ Salt & Pepper ของ “เกลือ กิตติ”
มีประเด็นหนึ่งที่น่าสนใจ
เขาชวนผู้ฟังทุกคนให้เป็น “คนแห่งยุคปัจจุบัน”
ไม่ต้องคิดว่าเราเป็น Gen อะไร
แต่ให้มาเรียนรู้ “โลกปัจจุบัน” ร่วมกัน
แล้วเขาก็เล่าเรื่องการมาเรียนหลักสูตรเกี่ยวกับ AI
“ผมทำธุรกิจสื่อออนไลน์ แล้วตั้งเป้าว่าภายในปี 2569 กระบวนการผลิตจะต้องเป็น AI Production 100% เพราะฉะนั้น ถ้าเราเป็นหัวหน้า แต่เราไม่เข้าใจ AI มันก็บริหารไม่ได้”
เหตุผลแรกของเขาเลยชัดมาก
ไม่ได้มาเรียนเพราะอยากเก่งเทคโนโลยี
แต่มาเรียนเพราะอยาก “บริหาร” ให้ทันโลก
เขาบอกว่า เด็กๆ ในทีมเรียน AI เพื่อเอาไปใช้ทำงานในระดับ Operation
แต่คนเป็นผู้บริหารต้องเรียนเพื่อเข้าใจในระดับ Management
ต้องรู้ว่ามันช่วยอะไรได้
ช่วยคิด ช่วยวางแผน ช่วยลดเวลา ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพยังไง
“ถ้าเราไม่รู้ เราจะคุยกับทีมไม่รู้เรื่อง แล้วสุดท้ายองค์กรก็จะช้า”
ฟังแล้วมันเป็นเหตุผลที่เรียบง่าย
แต่จริงมาก
“น้าเน็ก” มาเรียนหลักสูตร V.A.I.P. by SPU ของมหาวิทยาลัยศรีปทุม ที่ผมและ “อาจารย์อ้น” เป็นผู้อำนวยการหลักสูตร
เขาเรียนรุ่นที่ 9 ที่เพิ่งจบไป
เรียนพร้อมกับ อ.ธงทอง จันทรางศุ
วันสุดท้ายของหลักสูตร อ.ธงทองถ่ายรูปคู่กับ “น้าเน็ก” แล้วบอกผมว่า เท่มากเลยได้เรียนรุ่นเดียวกับ “น้าเน็ก”
ผมชอบคุยกับ “รุ่นใหญ่” ที่มาเรียนรู้เรื่อง AI
พอเปิดใจรับรู้ “สิ่งใหม่” เขาก็เริ่มคิดว่าจะเอา AI ไปใช้กับอะไรบ้าง
คนที่เป็นเจ้าของกิจการ มาเรียนเรื่อง AI ปั๊บ ตาจะเป็นประกาย
ถ้ามีอาการแบบนี้ ผมรู้เลยว่าลูกน้องเหนื่อยแน่
บางคนไม่รอเรียนจบ คิดอะไรได้ก็ไลน์สั่งงานเลย
“รุ่นใหญ่” นั้นไม่ต้องการรู้ทุกเรื่อง เขาเลือกเฉพาะเรื่องที่เขาชอบเท่านั้น
อย่าง “สุรวุฒิ เชิดชัย” ที่มาเรียนรุ่นนี้เหมือนกัน ตอนเรียนเขาจะสนใจเรื่องการออกแบบด้วย AI มาก
นั่งออกแบบรถบัสซึ่งเป็นธุรกิจหลักของเขาอย่างสนุกสนาน
จินตนาการว่าจะเอารูปอะไรใส่บนตัวรถบ้าง
AI ทำได้
อาจารย์สอนเรื่องไหนที่เขาไม่สนใจ เขาก็จะออกแบบรถต่อไปเรื่อยๆ
ในการให้สัมภาษณ์ครั้งนี้ “น้าเน็ก” บอกว่า ยิ่งอายุมาก ยิ่งได้เปรียบ
เพราะหัวใจของ AI อยู่ที่คำสั่ง หรือ Prompt
และคนที่มีประสบการณ์ชีวิตเยอะ จะสั่งได้ละเอียดกว่าคนอื่น
มีประโยคหนึ่งที่ผมชอบมาก
“ความจู้จี้ของคนแก่ คือข้อดีของ AI”
เพราะถ้าเราไปจู้จี้กับลูกน้อง เดี๋ยวลูกน้องลาออก
แต่กับ AI ยิ่งจู้จี้ ยิ่งละเอียด ผลลัพธ์ยิ่งดี
คนที่ผ่านงานมาทั้งชีวิต จะมีข้อมูลในหัวเยอะ
จะรู้ว่าควรถามอะไร เพิ่มอะไร ลึกแค่ไหน
ซึ่งทั้งหมดนั้นกลายเป็นพลังของการเขียน Prompt
เขายกตัวอย่างสนุกๆ ว่า เราสามารถสั่งให้ AI สวมบทบาทเป็น “เดล คาร์เนกี” แล้วช่วยเขียนจดหมาย
หรือให้ผสมสไตล์ของเดล คาร์เนกี, รพินทรนาถ ฐากูร และคาลิล ยิบราน พร้อมกันก็ยังได้
ที่สำคัญคือ เราสามารถกำหนดอารมณ์ได้ด้วย
เช่น สั่งให้เขียนจดหมายแจ้งลดเงินเดือน
แต่ต้องอบอุ่น อ่านแล้วพนักงานยังรู้สึกรักองค์กร
นี่คือมิติของการบริหารที่ AI ช่วยได้
“น้าเน็ก” นั้นพาเลขาฯ ส่วนตัวมาเรียนด้วย
เขาบอกผมว่า สิ่งแรกที่จะทำคือ “ไล่เลขาฯ ออก”
เขาอำเลขาฯ ครับ
เพราะพูดต่อหน้าเลย
เลขาฯ ได้ยินปั๊บ ให้คำตอบทันที
“หนูไม่ออก ไล่อย่างไรก็ไม่ออก”
สมกับเป็นเลขา “น้าเน็ก” จริงๆ
แต่ช่วงที่น้าเน็กเล่าแล้วผมรู้สึกว่า “ใช่เลย” จริงๆ
ไม่ใช่เรื่องงาน
เป็นเรื่องชีวิตของคนวัยผู้ใหญ่
เขาบอกว่า AI มันคือ “ของเล่นคนแก่” ที่ดีที่สุดอย่างหนึ่ง
ลองคิดดูว่า หนังสือเล่มหนาๆ ที่ต้องใช้เวลาอ่าน 2–3 เดือน อย่างอีเลียด เดสซี หรือมหากาพย์ต่างๆ
วันนี้เราสามารถสั่งให้ AI ย่อยสาระสำคัญให้เข้าใจได้ภายในวันเดียว
ไม่ใช่แค่สรุปสั้นๆ
แต่เปลี่ยนรูปแบบได้ด้วย
ทำเป็นอินโฟกราฟิกก็ได้
ทำเป็นสไลด์ก็ได้
ทำเป็นพอดแคสต์ให้นั่งฟังก็ได้
คนที่สายตายาว อ่านนานๆ ไม่ไหว
ก็ยังเรียนรู้เรื่องยากๆ ได้เหมือนเดิม
แถมยังเล่นสนุกได้อีก
อย่างสั่งว่า “สรุปมหาภารตะในมุมมองของอีลอน มัสก์”
หรือให้ตีความผ่านหลักเศรษฐศาสตร์ หรือศาสนา
เรื่องที่เคยยากและแห้ง
กลายเป็นเรื่องที่สนุกขึ้นทันที
“น้าเน็ก” บอกว่า การเรียนรู้แบบนี้ทำให้ชีวิตในวัยหลังๆ ไม่เหงา
สมองได้ทำงาน
และยังรู้สึกว่าตัวเองตามโลกทัน
มีผู้ใหญ่ที่มาเรียนคนหนึ่ง เป็นคุณพ่อของน้องที่เคยเรียน ABC
ถามน้องว่า คุณพ่อได้เอา AI ที่เรียนมาไปใช้หรือเปล่า
น้องหัวเราะบอกว่า ตอนนี้ก็ยังใช้อยู่
เวลาเธอส่งรูปลูกไปให้ดูทางไลน์
คุณพ่อจะใช้ AI ทำรูปหลานให้เป็นรูปการ์ตูน
และส่งมาอวดเธอ
..มีความสุข
อีกเรื่องที่ “น้าเน็ก” บอกคือ AI ช่วยให้เราเข้าใจลูกหลาน
เพลงที่ฟังไม่รู้เรื่อง
หนังที่ดูแล้วงง
เทรนด์ที่เราไม่อิน
สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่หล่อหลอมความคิดของเด็กยุคนี้
เราสามารถใช้ AI ช่วยสรุป ช่วยวิเคราะห์
ช่วยอธิบายบริบททางสังคมให้เข้าใจได้
มันเหมือนมี “ล่าม” คอยแปลโลกของลูกหลานให้เรา
“น้าเน็ก” บอกว่า การพยายามเข้าใจสิ่งที่ลูกหลานสนใจ
ไม่ใช่แค่ความอยากรู้
แต่มันคือ “พันธกิจของพ่อแม่”
เพราะถ้าเราไม่เข้าใจโลกที่เขาอยู่
เราจะคุยกับเขาไม่รู้เรื่อง
สุดท้ายเราจะกลายเป็นคนอยู่คนละยุค
ทั้งที่ยังอยู่บ้านเดียวกัน
AI เลยไม่ใช่แค่เครื่องมือทำงาน
แต่มันเป็นเครื่องมือใช้ชีวิต
ทำให้เรายังเป็น “คนแห่งยุคปัจจุบัน”
