ความตายโขกหมากรุก
ร้องรำทำเพลง
ความตายล่องเรือออกทะเล
เหิดระเหยเป็นกลิ่นหอม
สุดสิ้นอย่างเสียงดนตรีหาย
กลายวาบจำในใจจาง
รักร้าง คนลืม
ล้มตายหายหน้า
แพ้ชนะ คว่ำกระดาน
ร้องรำทำเพลง :
พราวแสงดาวดับ แว่วเพลงขับให้ความว่างเปล่า
ไม่มีรูปมีแต่เงา รุ่งเช้าคือค่ำคืน
ความตายขยิบตา
เล่นซ่อนหาในเส้นผม
ความตายติดสินบน
ลงชื่อใครในมรณบัตร
มรณะสำบัดสำนวนเล่นลิ้น
หัวร่อ ร่ำไห้
ชี้หน้ากล่าวโทษกิเลสตัณหา ความทะยานอยาก
วิจิกิจฉา อวิชชา อคติ
กล่าวโทษกระทั่งความสงบรำงับ
ความตายกล่าวโทษสรรพสิ่ง
แต่ถึงกระนั้น ความตายจะไม่ตำหนิกล่าวโทษคุณ
เพราะสำหรับมันแล้วคุณดีพอเสมอ
ไม่มาก ไม่น้อย
ขณะชั่วชีวิตเป็นเพียงอาการละเมอ
นิทราคือนิรันดร์
วิกาลคือวิหาร
ความรักคือเสียงก้องสะท้อนอันปราศจากแหล่งกำเนิด ฯ
