33 ปี ชีวิตสีกากี พล.ต.ต.ปวีณ พงศ์สิรินทร์ (201)
บทความพิเศษ | พล.ต.ต.ปวีณ พงศ์สิรินทร์
33 ปี ชีวิตสีกากี
พล.ต.ต.ปวีณ พงศ์สิรินทร์ (201)
ผลแห่งการทำงาน
ประสบการณ์ที่เคยทำหน้าที่เป็น รอง ผกก.(สส.) สภ.อ.เมืองภูเก็ตมาก่อนนานถึง 2 ปี 7 เดือน
รวมทั้งความสำเร็จที่ผมได้พัฒนาโรงพักป่าตอง (สภ.อ.กะทู้) จนได้เป็นอันดับที่ 1 ของตำรวจภูธรภาค 8 ตามคะแนนประเมินผลครั้งที่ 1 ของโครงการพัฒนาสถานีตำรวจเพื่อประชาชน ประจำปี พ.ศ.2544 โดยใช้ระยะเวลาเพียง 7 เดือน
จึงเป็นผลดีและเกิดประโยชน์เป็นอย่างยิ่ง เพราะรู้จุดอ่อน จุดแข็งของโรงพัก ไม่ต้องเสียเวลามานับหนึ่งใหม่ จึงเริ่มต้นลงมือทำได้ทันที ไม่ต้องมีอารัมภบท ไม่ต้องไหว้ครู และรู้ว่าจะต้องตั้งต้นจากจุดไหนก่อน
ถึงแม้จะมีปัญหามากมายมากองอยู่ตรงหน้า ผมจะไม่มีทางยอมแพ้ การรีบลงมือพัฒนาโรงพักสามกองให้เร็วที่สุดตั้งแต่วันแรกๆ ที่มาถึงจึงต้องทำเพื่อตามโรงพักอื่นให้ทัน
เป็นงานที่ยาก ต้องใช้ทั้งพลังงานและความทุ่มเท และไม่มีทางลัด
ผมได้กลับมาร่วมงานกับ พ.ต.ท.วีระศิลป์ ขวัญเซ่ง รอง ผกก. (ป.) ที่ทำงานด้านการป้องกันปราบปรามอย่างเข้มแข็งมาตลอด
มี พ.ต.ต.วิชาคม คำจำปา เป็น สวป. ต่อมาจึงเป็น พ.ต.ต.บริบูรณ์ อยู่สุขสมบูรณ์ และมี รอง สวป.ประกอบด้วย ร.ต.อ.ประยูร ขุนบุญจันทร์, ร.ต.อ.คำรพ แสงแก้ว, ร.ต.อ.จักรกฤช แต้วัฒนา, ร.ต.อ.สมบัติ ธนาวุฒิ, ร.ต.อ.อุดม สังข์นาค, ร.ต.อ.อดินันท์ เบญจสมัย และ ร.ต.ท.ประสาน โตวอน เป็นผู้ช่วย
พ.ต.ท.โชติ ชิดไชย รอง ผกก. (สส.) รับผิดชอบงานด้านสืบสวนสอบสวน
มีคณะพนักงานสอบสวน จัดการแก้ปัญหาสำนวนคดีล่าช้าดังนี้ พ.ต.ท.อำนวย ไกรวุฒิอนันต์, พ.ต.ต.ธเนศร์ พวงมณี, พ.ต.ต.พิษณุ พูลวงษ์, พ.ต.ต.ทรงวุฒิ ขุนจันทร์, พ.ต.ต.จิรเดช กวินกิจ, พ.ต.ต.อดุลย์ นิรภัย, พ.ต.ต.เศียร แก้วทอง, ร.ต.อ.ภาสกร สนธิกุล, ร.ต.อ.สุรัตน์ ม่วงศรี, ร.ต.อ.ชอุ่ม เก้าศรีสุวรรณ, ร.ต.อ.อนุกูล หนูเกตุ, ร.ต.อ.สุวฤทธิ์ พร้อมมูล, ร.ต.อ.พิน อินมาก, ร.ต.ท.คนึง พิทักษ์กุลธร และ ร.ต.ท.ปริฉัตร จาตุรนต์พันธ์
งานสืบสวนมี พ.ต.ท.ปรีชา แกล้วทนงค์ เป็นสารวัตรสืบสวน ต่อมา พ.ต.ต.บรรจง อมฤทธิ์ มารับตำแหน่งแทน และรองสารวัตรสืบสวนมี ร.ต.อ.สมหมาย อ่อนคำ, ร.ต.อ.เชิดพงษ์ ชิวปรีชา, ร.ต.ท.อกนิษฐ์ ด่านพิทักษ์ศาสตร์ และ ร.ต.ท.วรวัฒน์ สุทธินุ่น โดยผมได้ถามความสมัครใจของ ร.ต.อ.เชิดพงษ์ ซึ่งผมขอให้ตามไปช่วยงานสืบสวนที่ สภ.อ.กะทู้ เพราะมีความเชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยี ว่าจะอยู่ที่ สภ.อ.กะทู้ต่อหรือไม่ ร.ต.อ.เชิดพงษ์แสดงความประสงค์ขอย้ายกลับมากองเมือง จนเป็นกำลังหลักในงานพัฒนาโรงพัก
พ.ต.ท.ธีระพล ทิพย์เจริญ เป็น รอง ผกก. (จร.) รับผิดชอบงานจราจร พร้อมกับ พ.ต.ท.สมปอง บุญรัตน์ สว.จร. มีรอง สว.จร.คือ ร.ต.อ.พเยาว์ มณีรัตน์, ร.ต.อ.เชาว์ ผอมนะ และ พ.ต.ท.พีรยุทธ การะเจดีย์ เป็นรอง ผกก. (อก.), พ.ต.ต.ทวี กิจควร เป็น สว.ธร. และต่อมา ร.ต.อ.หญิง คนึงนิจ วีระปุลลี ย้ายมาทำหน้าที่เป็น สว.ธร.สภ.อ.เมืองภูเก็ตแทน มี ร.ต.อ.หญิง จารุวรรณ วิทยา เป็น รอง สว.ธร.
ถือว่าเป็นทีมทำงานที่แข็งแกร่งมากๆ
ผมได้ประชุมปรึกษากำหนดแนวทางพัฒนาโรงพักทั้ง 7 ด้านตามโครงการสำคัญของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ คือ
1. การบริการทั่วไป
2. การอำนวยความยุติธรรมทางอาญา
3. การรักษาความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน
4. การควบคุมและจัดการจราจร
5. การประชาสัมพันธ์และแสวงหาความร่วมมือจากประชาชน
6. การปรับปรุงสถานที่ทำงานและสภาพแวดล้อม
7. การบริหารงานและปกครองบังคับบัญชา
รอง ผกก.ทุกคนต่างมีความตั้งใจมุ่งมั่นเช่นเดียวกับผม และจะช่วยกันฝ่าฟันปัญหาที่มีมากมายเพื่อให้โรงพักแห่งนี้เป็นโรงพักที่ชนะเลิศของตำรวจภูธรภาค 8 ให้ได้
ปัญหาที่ผมต้องรีบแก้ไขเป็นเรื่องแรกและเร่งด่วนกลับกลายเป็นเรื่องที่อยู่ใกล้ตัวผมเองมากที่สุด เมื่อผมไม่สามารถย้ายเข้าไปอยู่บ้านพักของ ผกก.สภ.อ.เมืองภูเก็ตได้ เพราะสภาพของบ้านพักนั้นทั้งเก่าและชำรุดทรุดโทรมมาก ถูกปล่อยทิ้งร้างไว้หลายปี ไม่มีใครพักอาศัย ต้องซ่อมแซมใหม่เกือบทั้งหลัง
บ้านหลังนี้เป็นบ้านสองชั้น ขนาดไม่ใหญ่มากนัก อยู่ด้านข้างหัวมุมริมซ้ายสุดเมื่อหันหน้าไปทางถนนชุมพร หลังบ้านชนกับรั้วโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย
แต่ผมโชคดีที่ยังไม่ต้องรีบย้ายออกจากบ้านพักของ ผกก.สภ.อ.กะทู้ทันที ยังใช้ที่พักเดิมไปพลางก่อนได้ เพราะ พ.ต.อ.ชลิต ถิ่นธานี ผกก.สภ.อ.กะทู้คนใหม่ มีบ้านพักส่วนตัวอยู่ในตัวเมืองจังหวัดภูเก็ต
เมื่อที่อยู่อาศัยมีปัญหาจึงต้องรีบแก้ รีบตามหาช่าง คือโกจ๋วนที่ผมรู้จักสนิทกันดีมาซ่อมบ้านให้เสร็จโดยเร็ว จะได้รีบย้ายเข้ามาอยู่ในพื้นที่ของโรงพักกองเมืองภูเก็ต มีเวลาทำงานได้เต็มที่ ไม่ต้องเสียเวลาให้กับการเดินทางไปกลับทุกวันระหว่างบ้านพักที่ อ.กะทู้ กับโรงพักอำเภอเมืองภูเก็ต
ผมมอบหมายให้ ส.ต.ท.ธณสร ชาน้อย ทำหน้าที่เป็นพลขับคู่ใจให้กับผมตลอดการเป็น ผกก.สภ.อ.เมืองภูเก็ต พร้อมกับประจำอยู่หน้าห้องทำงานคอยนำเสนอสำนวนการสอบสวนและเอกสารทั้งหมดที่กองสูงทุกวันให้ผมตรวจพิจารณา
ขณะที่ ด.ต.วิรัช ชัยวัชรินทร์ คอยดูแลให้ผมมีความสะดวกทั้งที่บ้านพักและเมื่อเดินทางไปราชการ ทั้งไปส่งไปรับไม่เคยขาดตกบกพร่อง
บ้านพักถูกทิ้งร้างขาดการดูแลรักษาหลายปี จึงต้องซ่อมใหญ่ใช้เวลานานนับเดือน หมดค่าซ่อมไปแสนกว่าบาท เกินจากงบค่าซ่อมบำรุงที่ตำรวจภูธรจังหวัดภูเก็ตอนุมัติให้
ส่วนที่เกินไปนั้นผมต้องใช้เงินส่วนตัวจ่ายไปแทน ผมผ่อนส่วนต่างของค่าซ่อมที่เบิกจากงบหลวงไม่ได้ โดยแบ่งชำระให้โกจ๋วนเป็นงวดๆ อีกหลายเดือน จนผ่อนหมด
เมื่อผมย้ายเข้าไปอยู่จึงเหมือนอยู่บ้านใหม่ คราวนี้อยู่นานกว่า 4 ปี
ผมพ้นจากตำแหน่งแล้ว บ้านพักหลังนี้ยังส่งต่อให้ ผกก.คนใหม่เข้าพักได้ทันที ไม่ต้องมาเจอสภาพปัญหาเข้าพักอาศัยไม่ได้จนได้รับความเดือดร้อนและต้องควักเงินส่วนตัวซ่อมบ้านหลวงเหมือนผม
การพัฒนาโรงพัก เมื่อผมมี 4 รอง ผกก.ที่เข้มแข็งและตำรวจทั้งโรงพักต่างให้ความร่วมมือพร้อมใจกันปรับปรุงงานทุกด้าน ตั้งแต่เริ่มต้น ทั้งจากเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ เป็นไปตามแผนการและขั้นตอนที่กำหนดไว้ ทุกด้านมีความรุดหน้า มีความก้าวหน้า
แต่ระหว่างนั้นผ่านความลำบากยุ่งยากมากมาย มีปัญหา มีอุปสรรคเป็นบททดสอบคอยขัดขวาง ต้องมีความมุ่งมั่นตั้งใจ ใช้ทั้งความเพียรพยายามและอดทนจึงผ่านมาได้
พร้อมกับได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากภาคประชาชน
ผมได้พัฒนาโรงพักจนถึงปีสุดท้ายที่ดำรงตำแหน่ง จนเมื่อหมดเวลาในการทำหน้าที่ การพัฒนาถือว่าใกล้เคียงกับสิ่งที่ผมตั้งใจไว้ตั้งแต่แรกแม้จะไม่สมบูรณ์เพียบพร้อม
และทุกๆ ปี สภ.อ.เมืองภูเก็ตจึงได้รับรางวัลชนะเลิศเป็นโรงพักดีเด่น และรับรางวัลอื่นๆ อีกมากมาย ดังนี้
พ.ศ.2545 ได้รางวัลโรงพักดีเด่น อันดับที่ 1 ของตำรวจภูธรภาค 8 และของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ (ได้คะแนนสูงสุดเป็นอันดับที่ 1 ของประเทศไทย)
พ.ศ.2546 ได้รางวัลโรงพักดีเด่น อันดับที่ 3 ของตำรวจภูธรภาค 8 (เมื่อคณะกรรมการตรวจประเมินผลทั้ง 2 ครั้งเสร็จสิ้นแล้วได้รับคะแนนสูงสุดเป็นโรงพักดีเด่นอันดับที่ 1 เป็นปีที่ 2 ติดต่อกัน แต่ภายหลังกลับถูกปรับและลดชั้นจนหล่นไปอยู่อันดับที่ 3 โดยเลื่อน สภ.อ.เกาะสมุยขึ้นมาเป็นอันดับที่ 1 แทน)
พ.ศ.2547 ได้รางวัลโรงพักดีเด่น อันดับที่ 1 ของตำรวจภูธรภาค 8
พ.ศ.2548 ได้คะแนนสูงสุดเป็นอันดับที่ 1 ในการตรวจประเมินผลโรงพักดีเด่นครั้งที่ 1 ของตำรวจภูธรภาค 8
การพัฒนาอย่างต่อเนื่องจึงทำให้ สภ.อ.เมืองภูเก็ตเป็นโรงพักต้นแบบให้ตำรวจและหน่วยงานต่างๆ ทั้งใกล้และไกลที่สนใจมาศึกษาดูงานแนวทางการพัฒนา ไม่ว่าจะเป็นศาล ฝ่ายปกครอง โรงพยาบาล องค์กรปกครองท้องถิ่น หน่วยงานภาครัฐ ภาคเอกชน โรงพักอบอวลไปด้วยมิตรภาพ จนโรงเรียนหลายแห่งพานักเรียนมาเยี่ยมชม
แม้กระทั่งโรงเรียนนานาชาติ บรรดาคุณครูนำเด็กเล็กๆ มาเที่ยวชมโรงพักสามกองแห่งนี้
ผมมีความปลื้มปีติเป็นอย่างยิ่งที่ได้ทำหน้าที่ต้อนรับแขกผู้มีเกียรติเป็นคุณหนูตัวน้อยๆ อยู่เสมอ
