E-DUANG : ทบทวน บทสรุป “สู้ไม่เป็น” ตรวจสอบ ผ่าน โทนี่ วู้ดซั่ม
ปฏิกิริยาและการถกเถียงอันดังกึกก้องในทางความคิด ในทางการเมืองขณะนี้แวดล้อมอยู่กับคำว่า “อยู่เป็น” และแวดล้อมอยู่กับคำว่า “สู้เป็น”
ต้องยอมรับว่าหากไม่เข้าใจในนิยามแห่งการ”อยู่เป็น” ก็จะไม่สามารถผลิตรูปการต่อสู้ออกมาอย่างชนิด”สู้เป็น”ได้
น่ายินดีที่เมื่อเสนอวาทกรรม”สู้เป็น”ออกมาก็มี”ตัวอย่าง”
ตัวอย่างหนึ่งที่เริ่มมีการยกขึ้นมาก็คือ การต่อสู้ของ”เยาวชน”ที่อึกทึกครึกโครมเกือบตลอดปี 2563 กลับกลายเป็นตัวอย่างหนึ่งที่เมื่อสู้แล้วกลับต้องติดคุกติดตะราง ห่างไกลอย่างยิ่งจากชัยชนะ
ตัวอย่างเช่นนี้สะเทือนใจอย่างยิ่ง เมื่อย้อนคิดถึงการต่อสู้ของท่าน”เทียนวรรณ”ในกาลอดีต เพราะสู้ไม่เป็นจึงกลายเป็นติดคุกยาวนานเกือบค่อนชีวิต
หากเห็นว่า”เทียนวรรณ”ล้มเหลว คำถามก็คือ วิธีการต่อสู้ใน
แบบของ จิตร ภูมิศักดิ์ ตั้งแต่ยังเป็น”นิสิต”ในจุฬาลงกรณ์มหาวิทยา ลัยกระทั่งอยู่ใน”ลาดยาว”เป็นรูปธรรมแห่งการ”สู้ไม่เป็น”หรือไม่
ในยุครัฐประหาร 2501 อาจจะคิดอย่างนี้ รู้สึกอย่างนี้
กระนั้น เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนไปจากความมืดมนในยุค”เทียนวรรณ” กลับเกิดสถานการณ์อย่างที่เรียกว่า”ขบถ รศ.130” เกิดสถานการณ์ อย่างที่เรียกว่า”ปฏิวัติ 2475”
ถามว่าสถานการณ์เหล่านี้”เทียนวรรณ”มีส่วนด้วยหรือไม่
เช่นเดียวกับ กรณีของ จิตร ภูมิศักดิ์ ชะตากรรมที่เขาประสบไม่ ว่าเมื่อเป็นนิสิตคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย แตกต่างหรือไม่จากที่ พริษฐ์ ชิวารักษ์ ประสบ
แตกต่างหรือไม่จากที่ “รุ้ง” ปภัสยา แตกต่างหรือไม่จากที่ “เบนจา”ประสบ แตกต่างหรือไม่จากที่ ไผ่ ดาวดิน ประสบ ทนายอานนท์ ประสบ
คำว่า”สู้ไม่เป็น”ในยุคหนึ่ง อาจกลับกลายเป็น”ตรงกันข้าม”
นิยามแห่งความหมายของ “สู้ไม่เป็น” หรือ”สู้เป็น”จึงจำเป็นต้องมีขึ้นอยู่กับสภาพความเป็นจริงของแต่ละสถานการณ์ ความเป็นจริงของแต่ละสังคมอาจเห็นเป็นเรื่อง”ไร้เดียงสา” เป็นเรื่อง”อยู่ไม่เป็น”
เหมือนที่ครั้งหนึ่ง นายทักษิณ ชินวัตร ก็เคยถูกมองว่าอยู่ไม่เป็น สู้ไม่เป็นกระทั่งถูก”รัฐประหาร”
แล้วเหตุใด ณ วันนี้ จึงมีเสียงเพรียกหา โทนี่ วู้ดซั่ม เล่า
