แล้วความอื้อฉาวของ “ฝายแม่ผ่องพรรณพัฒนา” ก็กลายเป็นข่าวในแบบ Talk of a town
เรียกตามสำนวนไทยว่า “นาครสนทนา”
หากสืบค้นต้นเค้าก็จะปรากฏว่า มิได้เริ่มต้นบทแรกในหน้าหนังสือพิมพ์
ตรงกันข้าม เป็นเรื่องของ “โซเชียล มีเดีย”
สรุปตามความจัดเจนโดยพื้นฐานก็คือ มีจุดเริ่มต้นมาจากข่าว ลือ ข่าวซุบซิบ
เรียกตามสำนวนไทยว่า “นินทา”
ที่มีรายงานว่า มาจาก “ความขัดแย้ง” ภายในสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม นั้นถูกต้อง
จากนั้น ค่อย”ขยาย” ในลักษณะ”ปลายบาน”
เมื่อตกไปถึงมือของ “สมาคมพิทักษ์รัฐธรรมนูญ”ก็กลายเป็นเรื่อง
ถึงมือของ “ป.ป.ช.”ในที่สุด
หากศึกษาในเชิง “วิทยาศาสตร์” นี่คือกระบวนการในทาง”เทคโนโลยี”
เป็นพลานุภาพของ “เทคโนโลยี”
เหมือนกับที่รุกคืบไปส่งผลสะเทือนต่อ “เพลย์บอย” ต่อ”บาง กอก”และต่อ “สกุลไทย”
แล้วก็ตกกระทบถึง “คนเขียนหนังสือ”
อาการ “ปลายบาน” จากกรณีของ “ฝายแม่ผ่องพรรณพัฒนา”สะท้อนศักยภาพแห่ง “เทคโนโลยี”
สัมผัสผ่านจุดเริ่มต้นของ “สื่อกระจก”
จากนั้น กลายเป็นเรื่อง “นาครสนทนา” แล้วเข้าไปอยู่ในแฟ้มของ “ป.ป.ช.”
จากนั้น “สื่อกระดาษ” ค่อย “รับช่วง”
การกำหนด”กลยุทธ์”ที่จะทำให้กรณีของ”ฝายแม่ผ่องพรรณพัฒนา” จึงมากด้วยความความละเอียดอ่อน
เพราะ “รากฐาน” มิได้อยู่ที่ “สื่อกระดาษ”
ตรงกันข้าม เป็นเรื่องของ “โซเชียล มีเดีย” เป็นเรื่องของ “สื่อกระจก”
ทั้งมิได้เป็น “ข่าวลือ” อย่างธรรมดา
ตรงกันข้าม มีหลักฐานปรากฏเป็น “เอกสาร” ของเว็บไซต์สมาคมภริยาข้าราชการสำนักงานปลัดกระทรวงกลาโหม ยืนยันอย่างชัดแจ้ง
การแสดงความเห็นต่อเนื่องจึง “คึกคัก”
คึกคักจนยากที่จะ”ดับ”กระแสลงได้โดยง่ายดาย
