ผู้ช่วยรัฐมนตรีชื่อ ‘สันติธาร’ | ปราปต์ บุนปาน
ของดีมีอยู่ | ปราปต์ บุนปาน
ในที่สุด “ครม.อนุทิน 2” ก็มีมติแต่งตั้ง “ดร.ต้นสน-สันติธาร เสถียรไทย” ให้ดำรงตำแหน่งกรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการคลัง ตรงตามกระแสข่าวที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้
สันติธารคือคนรุ่นใหม่ที่ได้รับการจับตามองมาอย่างยาวนาน ว่าน่าจะเข้ามามีบทบาทหลักสำคัญทางการเมือง-เศรษฐกิจของประเทศในระยะเวลาอันใกล้
หลังจากที่เจ้าตัวแสดงบทบาทในฐานะนักคิด-นักเขียน ซึ่งมีคนตามฟังตามอ่านจำนวนไม่น้อย ตลอดหลายปีที่ผ่านมา
แม้การเข้ารับตำแหน่ง “ผู้ช่วยรัฐมนตรี” คราวนี้ อาจยังมิได้ส่งผลให้สันติธารสามารถเข้าไปมีบทบาทในการนำพาประเทศและรัฐบาลได้อย่างเต็มไม้เต็มมือตามใจปรารถนามากนัก (ขณะเดียวกัน นี่ก็ทำให้เขายังมิต้องแบกรับ “ความเสี่ยง” มากเกินไป)
ทว่าคงปฏิเสธไม่ได้เช่นกันว่า แม้จะยังมิทันได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรี แต่ก็มีหลายคนที่คาดหวังว่าการเข้าไปร่วมงานกับรัฐบาลของสันติธาร น่าจะก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงหรือความหวังใหม่ๆ แก่ประเทศไทยได้บ้าง
เหมือนดังที่สันติธารเพิ่งเขียนถึงความคาดหวังคล้ายๆ กันเอาไว้ในหนังสือเล่มล่าสุดของเขา “Future You เราจะเป็นใคร… ในโลกใหม่” ซึ่งตีพิมพ์กับสำนักพิมพ์มติชน เช่น

“ท้ายที่สุด : ผู้นำที่ดีไม่ใช่คนที่ตัดสินใจถูกเสมอ
“เพราะหลายการตัดสินใจไม่มีทางรู้ล่วงหน้าว่าจะ ‘ถูก’ หรือ ‘ผิด’ สิ่งเดียวที่เราควบคุมได้คือ ‘สภาพใจในขณะตัดสินใจ’
“หัวใจที่ไม่มัวหมองด้วยอีโก้ ไม่ขุ่นด้วยปม ไม่หนักด้วยความอยากพิสูจน์ตัวเอง ไม่ลืมภาพใหญ่ ว่าทำไปเพื่อใคร
“ผู้นำที่ดีไม่ใช่ผู้นำที่ไร้ความรู้สึก แต่คือผู้นำที่รู้ว่า เมื่อไรควรวางความรู้สึกของตัวเองลง เพื่อให้ ‘ส่วนรวม’ เดินต่อได้ดีที่สุด
“และทั้งหมดนี้เริ่มจากการรู้จักรักตัวเองให้เป็น ไม่ใช่การหลงตัวเอง แต่คือการยอมรับ ให้อภัย และเห็นตัวเองอย่างชัดเจน
“แล้วคุณจะพบว่า การ ‘เอาตัวเองออกจากสมการ’ ไม่ใช่เรื่องยากเลย เพราะในสมการของภาวะผู้นำที่แท้จริงไม่เคยมี ‘ตัวเรา’ เป็นศูนย์กลางตั้งแต่แรกอยู่แล้ว”
(หน้า 234)

“อนาคตของประเทศไทยไม่ใช่เรื่องของใครคนใดคนหนึ่ง และไม่ใช่เรื่องของแผนบนกระดาษ แต่เป็นเรื่องของการกล้าจินตนาการอนาคตร่วมกัน และค่อยๆ ช่วยกันทำให้ภาพนั้นเป็นจริงทีละก้าวในบทบาทและพื้นที่ของแต่ละคน
“หนังสือเล่มนี้เริ่มจากคำถามว่า ในโลกที่เปลี่ยนแรง เราควรออกแบบชีวิตของตัวเองอย่างไร
“และจบลงด้วยคำถามที่ใหญ่กว่า แต่หลีกเลี่ยงไม่ได้คือ
“ประเทศไทย… อยากเป็นใครในโลกใหม่
“คำตอบไม่ได้อยู่ในหน้าสุดท้าย แต่อยู่ในการตัดสินใจเล็กๆ ของพวกเราทุกคน ว่าจะยอมรับ ‘ทางเดิม’ ต่อไป หรือจะลองช่วยกันขยับประเทศนี้ไปในทิศทางที่ดีกว่าเดิม
“ประเทศไทยอาจยังไม่สมบูรณ์ มีข้อจำกัด มีบาดแผล และมีเรื่องที่ต้องแก้อีกมาก แต่จากทุกวงสนทนาที่ผมได้ฟังมา ทำให้รู้ว่าคนไทยจำนวนมากยังไม่เลิกหวังกับประเทศนี้
“และตราบใดที่เรายังเชื่อว่า ประเทศไทย… ดีกว่านี้ได้ อนาคตแบบนั้นก็ยังรอเราอยู่ไม่ไกลนัก”
(หน้า 261-262)

เชื่อว่ามีหลายคนที่รอคอย
จะ “ตรวจการบ้าน” กรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีประจำกระทรวงการคลัง
ชื่อ “สันติธาร เสถียรไทย”
อย่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง
เนื้อหาที่ได้รับการโปรโมต
