กระแสอันเกี่ยวกับปัญหา”ราคาข้าว”มีผลสะเทือนเป็นอย่างสูงกับกระบวนการทางปัญญาในสังคมไทย
เป็นเรื่องของ “ปัญญาชน”
สังเกตหรือไม่ว่า แม้ราคาข้าวจะเสื่อมทรุดและตกต่ำไปถึงระดับ 5 บาทต่อ 1 กิโลกรัม
แต่ที่ “ทีดีอาร์ไอ” เงียบ
ยิ่งที่ “นิด้า” แห่งย่านบึงกุ่ม ยิ่งเงียบ ไม่มีการเคลื่อนไหวใดๆปรากฏออกมา
อาจเพราะปล่อยให้”กลไกราคา”แสดง”บทบาท”
เป็น”กลไกราคา”ของตลาดซึ่งสัมพันธ์กับบทสรุป”มือที่มองไม่เห็น”อย่างแนบแน่น
ถามว่า “จำนำยุ้งฉาง”เป็น”กลไกราคา”อย่างปกติหรือไม่
น่าเชื่อว่าจะยังคงไม่มีคำตอบจาก”นิด้า” น่าเชื่อว่าจะยังคงไม่มีคำตอบจาก”ทีดีอาร์ไอ”
ไม่ว่าจะเป็น”นักวิจัย” ไม่ว่าจะเป็น”ศาสตราจารย์”
ถามว่าระหว่าง”จำนำข้าว” กับ “จำนำยุ้งฉาง”มีความแตกต่างกันหรือไม่
ตอบได้เลยว่า “แตกต่าง”
แตกต่าง 1 เพราะอย่างแรกเป็นการจำนำ”ข้าว” เพราะอย่างหลังเป็นการจำนำ”ยุ้งฉาง”
ขณะเดียวกัน 1 ยังมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ
เพราะว่า “จำนำข้าว” มาจากนโยบายของรัฐบาล น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และเพราะว่า “จำนำยุ้งฉาง”มาจากนโยบายของรัฐบาล คสช.
อันแรกเป็น”ประชานิยม”
อันหลังริเริ่มโดยรองนายกรัฐมนตรีชื่อ ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุล จึงย่อมมิใช่”ประชานิยม”
และมาถึง ณ วันนี้ ก็น่าจะเป็น”ประชารัฐ”
จึงไม่มี”เสียง”วิพากษ์วิจารณ์ดังมาจากสถาบันพัฒนบริหารศาสตร์ หรือ”นิด้า”
เช่นเดียวกับ ไม่มีเสียงดังมาจาก”ทีดีอาร์ไอ”
ทีดีอาร์ไออันรับรู้ในชื่อว่า “สำนักงานวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย”
แม้ว่า”จำนำยุ้งฉาง”จะเคยทำมาแล้วตอนต้นของรัฐบาล
ถามว่ามาตรการ”จำนำยุ้งฉาง”จากสมองก้อนโตของ ม.ร.ว.ปรีดิยาธร เทวกุล ประสบผลสำเร็จมากน้อยเพียงใด
ไม่มี “คำตอบ”จาก”รัฐบาล”
แต่ที่แน่ๆก็คือ กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ มีความเห็นร่วมกันว่า จะ”จำนำยุ้งฉาง”ด้วยแนวทางหากไม่ 10,000 บาท ก็ 11,000 บาทต่อข้าว 1 ตัน
เท่ากับเป็นการยอมรับว่า “ราคาข้าว” เป็น “วิกฤต”
เท่ากับเป็นการยอมรับว่า มาตรการ”จำนำยุ้งฉาง”ครั้งก่อนไม่ได้ทำให้ราคาพืชผลทางการเกษตรโดยเฉพาะ”ราคาข้าว”ดีขึ้น
เพราะหากดีขึ้นก็คงไม่ทรุดลงไป”5 บาท 1 โล”
แต่ก็ไม่เคยได้ยินเสียงจาก”ทีดีอาร์ไอ” หรือ”นิด้า”
