ปรากฏการณ์หมอนทองวิทยา กับความสำเร็จในการเล่นฟุตบอล

คลุกวงใน | พิศณุ นิลกลัด

ปรากฏการณ์หมอนทองวิทยา สร้างแรงบันดาลใจให้กับเด็กไทยที่ฝันว่าจะเป็นนักฟุตบอลในอนาคต ว่าแม้จะไม่ได้เพียบพร้อมในเรื่องการเงินหรืออุปกรณ์เล่นกีฬา แต่ถ้ามีความมุ่งมั่นและโอกาสฝันนั้นอาจเป็นจริงได้

จากการศึกษาของ University of Birmingham ประเทศอังกฤษ พบว่าในประเทศที่พัฒนาแล้ว เช่น อังกฤษ เด็กๆ หัดเล่นฟุตบอลตั้งแต่เล็กด้วยอุปกรณ์การเล่นฟุตบอลที่ได้มาตรฐาน เช่น ลูกฟุตบอล รองเท้าฟุตบอล และสนามฟุตบอล ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมการเล่นที่ปลอดภัย

ในขณะที่เด็กๆ ในประเทศกำลังพัฒนา เช่น บราซิล, ประเทศในทวีปอเมริกาใต้ หรือประเทศในทวีปแอฟริกา เด็กๆ หัดเล่นฟุตบอลด้วยสนามที่ไม่ได้มาตรฐาน อุปกรณ์การเล่นฟุตบอลไม่สมบูรณ์ บางทีเล่นด้วยเท้าเปล่า บนพื้นดินลูกรัง หรือพื้นคอนกรีต

ดังนั้นเด็กๆ เหล่านี้จึงได้พัฒนาทักษะในการเล่นฟุตบอลให้เข้าสภาพแวดล้อมในการเล่นฟุตบอลที่ไม่สมบูรณ์ ช่วยให้เด็กๆ เหล่านี้ เติบโตมาเป็นนักเตะที่เล่นเก่งด้วยพรสวรรค์ที่ธรรมชาติให้มารู้จักประยุกต์เทคนิคการเล่นที่เป็นของตัวเอง

ขณะเดียวกัน นักเตะฝีเท้าเยี่ยมในหลายทีมระดับโลกก็เป็นนักเตะจากทวีปแอฟริกา

สุดยอดนักเตะบราซิลอย่าง เปเล่ โรนัลโด้ โรนัลดินโย่ ก็หัดเล่นฟุตบอลเท้าเปล่าบนถนน หรือนักฟุตบอลระดับโลกที่มาจากทวีปแอฟริกา ก็เล่นฟุตบอลบนพื้นลูกรัง

ต่างจากนักเตะอังกฤษที่ตั้งแต่เล่นระดับเยาวชน ก็มีสนามฟุตบอล รองเท้า เครื่องแต่งกายพร้อมสรรพ ได้มาตรฐาน มีโค้ชสอนเทคนิคตามตำรา จึงไม่ได้ฝึกความคิดสร้างสรรค์ จึงไม่มีลีลาการเล่น ที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง

ในการแข่งขันฟุตบอลนัดอย่างเป็นทางการ ฟีฟ่าอนุญาตให้นักเตะลงแข่งขันฟุตบอลเท้าเปล่า

ไม่สวมรองเท้าได้หรือไม่?

คำตอบคือ ไม่ได้

ฟีฟ่าห้ามนักฟุตบอลลงแข่งขันฟุตบอลเท้าเปล่า โดยฟีฟ่าออกกฎนี้ตั้งแต่ปี 1950 ว่านักฟุตบอลที่ลงแข่งขันทุกคนต้องสวมรองเท้า หลังจากในการแข่งขันโอลิมปิก ปี 1948 ที่กรุงลอนดอน นักฟุตบอล ทีมชาติอินเดียลงเตะเท้าเปล่า เพราะในอดีตคนอินเดียเล่นฟุตบอลเท้าเปล่า โดยการแข่งขันโอลิมปิกครั้งนั้น ทีมอินเดียทำประตูได้เพียง 1 ประตู

แต่การลงแข่งขันโอลิมปิกของประเทศอินเดียที่กรุงลอนดอน ในปี 1948 ก็เป็นที่สนใจของแฟนๆ กีฬาเป็นอย่างมาก เพราะเป็นครั้งแรกที่ประเทศอินเดียลงแข่งขันกีฬาระดับนานาชาติ หลังจากได้เอกราชจากประเทศอังกฤษเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ปี 1947

และยิ่งนักฟุตบอลทีมชาติอินเดียไม่สวมรองเท้าแข่งขัน ก็ยิ่งทำให้เป็นที่ฮือฮายิ่งขึ้นไปอีก เพราะเปรียบเสมือนการยกย่องมหาตมา คานธี มหาบุรุษผู้นำการต่อสู้เพื่อเอกราชของอินเดีย ที่เดินต่อสู้ โดยยึดหลักอหิงสา

นอกจากจะสู้ด้วยมือเปล่าไร้อาวุธ ยังเดินเท้าเปล่า ไม่สวมรองเท้า

และการที่นักฟุตบอลอินเดียไม่สวมรองเท้าเล่นฟุตบอลก็เป็นการแสดงให้เห็นว่านักเตะอินเดีย เท้าเปล่านั้นไม่ได้มีความสามารถด้อยกว่านักเตะอังกฤษหรือนักเตะชาติอื่นที่สวมรองเท้า

คณะผู้ศึกษาจาก Birmingham University เห็นว่า ในการสร้างนักเตะเยาวชนที่มีลีลาการเล่นที่เป็นเอกลักษณ์ พัฒนาความสามารถที่มีอยู่ตามธรรมชาตินั้น ควรให้นักเตะเยาวชนฝึกซ้อมฟุตบอลในสภาพแวดล้อมต่างๆ ไม่ใช่บนสนามแข่งขันที่สมบูรณ์แบบตามมาตรฐานสากลอย่างเดียว

เพราะการที่ได้ฝึกซ้อมในสนามฟุตบอลที่มีสภาพต่างๆ กัน จะช่วยให้นักเตะเยาวชนพัฒนาทักษะ ปรับตัวในการเล่นฟุตบอลในสภาพสนามฟุตบอลที่หลากหลาย สร้างความอึด อดทนให้กับนักเตะ

คณะผู้ศึกษาสรุปว่า การที่เยาวชนหัดเล่นฟุตบอลในสนามฟุตบอลที่ได้มาตรฐาน มีอุปกรณ์การฝึกซ้อมที่สมบูรณ์เพียบพร้อม……

ไม่ได้เป็นหลักประกันว่าเยาวชนจะกลายเป็นสุดยอดนักเตะระดับโลกเมื่อโตขึ้น