E-DUANG : ปี่ กลอง ประชาธิปไตย บรรยากาศ การเลือกตั้ง

ไม่ว่าการเปิดเวทีหาเสียงของพรรคพลังประชารัฐ ไม่ว่าการเปิดปฏิบัติการ”เดินสายคารวะแผ่นดิน”ของพรรครวมพลังประชาชาติ ไทย

ถือได้ว่าเป็น “คูณูปการ”ในทางการเมือง

อย่าได้แปลกใจหากพรรคเพื่อไทยจะเปิดเวทีบ้างที่ขอนแก่น ที่หนองคาย ที่บึงกาฬ อย่าได้แปลกใจหากพรรคไทยรักษาชาติจะเปิดเวทีบ้างที่นครศรีธรรมราชและที่สัตหีบ

เราจึงได้เห็น นายอดิศร เพียงเกษ เป่าแคนแสนเสนาะ เราจึงได้เห็น นายณัฐวุฒิ ไสยเกื้อ แลงใต้อย่างดุเด็ดเผ็ดมัน

และในวันที่ 5 มกราคม ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง ก็ไปอุดรธานี

ทั้งหมดล้วนมิได้ “หาเสียง” หากแต่ขึ้นเวทีเพื่อเชิญชวนให้ประชาชนไปสมัครเป็น”สมาชิก”ของพรรคการเมือง

จึงเด่นชัดยิ่งว่า บรรยากาศอย่างที่เคยเห็นในห้วงแห่งการเลือกตั้งในกาลอดีตก็เริ่มหวนกลับมาอีกหน

ไม่ว่าจะเป็นเมื่อเดือนธันวาคม 2550

ไม่ว่าจะเป็นเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2548 ไม่ว่าจะเป็นเมื่อเดือนมกราคม 2544

และโดยเฉพาะเมื่อเดือนกรกฎาคม 2554

ขณะเดียวกัน บรรยากาศเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2557 ก็ประทับตรึงในความรู้สึกของประชาชนอย่างแนบแน่น

ตรึงว่าใครมีบทบาทในการสกัด  ขัดขวาง การเลือกตั้ง

ตรึงในบทบาทของ “มวลมหาประชาชน” ตรึงในบทบาทของบางพรรคการเมืองที่เข้าร่วมในการเป่านกหวีดกับ นายสุเทพ เทือกสุบรรณ ด้วยความคึกคัก

จากเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2557 มายังเดือนกุมภาพันธ์ 2561 ห่างกันเพียง 3 ปีเท่านั้นเอง

      เราจะทำตาม”สัญญา” ขอ “เวลา” อีกไม่นาน

ถามว่าเหตุใดจึงมี “ชาวบ้าน” ออกมาร้องเรียนและชี้ให้เห็นความสัมพันธ์ยึดโยงระหว่าง “บัตรประชาชน” กับ”บัตรสวัสดิการ แห่งรัฐ” และการเป็นสมาชิก”พรรคพลังประชารัฐ”

คำตอบก็คือ เป็นบรรยากาศก่อน”การเลือกตั้ง”

เป็นบรรยากาศที่สิทธิและเสรีภาพเริ่มหวนกลับมากระพือและสร้างสำนึก”ประชาธิปไตย”ให้กับประชาชนได้ตระหนักในอำนาจอันเป็นของประชาชน

ทุกอย่างล้วนมากับ”การเลือกตั้ง”