การแต่งกายมิดชิดปิดสัดส่วน
ราวเชิญชวนสู่ศรัทธาโลกหลากสี
กลายเป็นการหลั่งน้ำตา-อานาตี
เมื่อโลกใบน้อยนี้ ไม่มีรัก
กอดประคองดวงใจไว้แนบอก
เพื่อวันที่สามสิบหกได้รู้จัก
เพื่อเดือนปีผ่านไปได้ทายทัก
และวันนี้ที่หนุนตักยิ้มทักทาย
อานาตี-หลั่งน้ำตา
ก่นด่าความคลั่งบ้ามิขาดสาย
ดูสิ ความหวังพังทลาย
ดูสิ ความหมายของชีวิต
ก้มหน้ายอมรับชะตากรรม
ดื่มด่ำกับโมงยามที่กั้นปิด
ฟ้าสว่างฉับพลันก็มืดมิด
แต่ความคิดคิดไกลไปกว่านั้น
อานาตี-หลั่งน้ำตา
ปรารถนาความเป็นอื่นตื่นจากฝัน
ในขณะอุ้มลูกสาวสามสิบห้าวัน
และภาพข่าวยืนยัน-การจากไป
อานาตี-หลั่งน้ำตา
ราวกับโลกตรงหน้าหยุดเคลื่อนไหว
ราวกับเธอยืนยันในสายใย
เรือนร่างเดียวกันไหม ใช่ เดียวกัน
