MatiTalk “พลพีร์ สุวรรณฉวี” มท.2 กับ KPI ใน “กระทรวงมหาดไทย” ที่ร้อนที่สุดเวลานี้!
“ผมคิดว่ามาได้รับโอกาสมาอยู่ตรงนี้ สำหรับเด็กต่างจังหวัดคนนึง ก็ถือว่าเป็นความฝันส่วนหนึ่งนะครับที่ได้รับได้มีโอกาสมารับใช้ชาติรับใช้ชาติในตำแหน่งนี้ แต่ถามว่าผมวางแผนของตัวเองในอนาคตยังไ งไม่ได้คิดอะไร ไม่ได้ว่าตัวเองจะต้องเป็นรัฐมนตรีว่าการ ไม่ได้มองว่ารตัวเองต้องเป็นรัฐมนตรีกระทรวงอื่น” พลพีร์ สุวรรณฉวีสส.พรรคภูมิใจไทย และ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงมหาดไทย (มท.2) เปิดใจกับมติชนสุดสัปดาห์ ผ่านรายการ MatiTalk
รมช.พลพีร์ ระบุว่าวันนี้ถ้าเกิดว่าเราทำให้มันดีตอบสนองพี่น้องประชาชนได้ ผมมีความสุขแล้ว ผมเคยชนะการเลือกตั้ง สส. แล้วผมก็เคยแพ้การเลือกตั้งสส. ผมเคยเห็นคุณพ่อเป็นรัฐมนตรี เคยเห็นคุณแม่เป็นรัฐมนตรี ผมเคยเห็นวันที่คุณพ่อตกงาน /วันที่คุณแม่ตกงาน เพราะฉะนั้นผมเห็นมาหมดแล้วว่าสูงสุดกับต่ำสุดเป็นยังไง แต่วันนี้ถ้าเกิดว่าท่านนายกรัฐมนตรียังให้โอกาสก็ทำงานให้ท่านนายกฯให้ดีที่สุด ถ้าเกิดว่าวันนี้พี่น้องประชาชนยังให้โอกาสในฐานะสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรก็อย่าทำให้พี่น้องประชาชนผิดหวัง ส่วนอนาคตจะพาเราไปตรงไหนก็สุดแล้วแต่ดวงชะตา เหมือนฝนมาครับเราไม่รู้หรอกครับว่าฝนจะตกตรงนี้แล้วจะลอยไปตรงไหน เพราะฉะนั้นผมอยู่ตรงไหนก็ได้ ถ้าเกิดวันนึงพี่น้องประชาชนยังไว้ใจท่านนายกยังไว้ใจ เราก็ต้องทำให้มันเต็มที่ เราต้องตอบแทนแผ่นดินนี้ให้ได้ ต้องทำให้แผ่นดินนี้น่าอยู่สำหรับพี่น้องประชาชนทุกๆคน
DNA การเมือง – สิ่งที่ส่งต่อจากครอบครัว
ภาพจำตอนของกับครอบครัว คือเห็นการโยกย้ายครับ เพราะว่าคุณพ่อเป็นนายอำเภอ ทุกๆการปิดเทอม คุณพ่อจะประจำอยู่ที่ไหน เราก็ไปที่นั่น ไปห้วยแถลง เขาย้อย ท่ายาง อำเภอเมืองสระบุรี ภาพจำผมจะโตมากับพี่น้องข้าราชการที่อยู่หน้าห้องคุณพ่อ คุณพ่อไปไหนเราก็ไป เวลาเห็นเหตุเห็นอะไร เราก็จะเห็นวิธีการที่คุณพ่อทำงาน แต่สิ่งนึงที่เสียใจทุกวันนี้ก็คือว่า ผมไม่เคยตามคุณพ่อในฐานะที่คุณพ่อเป็นนักการเมืองเลย
ช่วงที่คุณพ่อนั้นมาทำการเมือง ผมก็มาเรียนกรุงเทพฯแล้ว หลังจากนั้นก็ไปอยู่ที่อังกฤษเกือบ8ปี ผมจะไม่เคยเห็นเลยว่าวิธีการหาเสียงพ่อยังไง ปราศัยแบบใด เวลาไปออกงานเกิด-แก่-เจ็บ-ตาย ฉลองขึ้นบ้านใหม่ งานศพ แต่สิ่งหนึ่งที่ผมได้จากที่บ้าน คือการชอบลงพื้นที่ นั่งคุยกับชาวบ้าน ผมเป็นคนextrovert ผมว่าผมชอบคุยอยากรู้การใช้ชีวิต สุขภาพเป็นยังไง ถนนหนทางมีใครมาช่วยเหลืออะไรหรือไม่ บ่มเพาะให้เรารู้ถึงปัญหาพวกนี้ เราก็จะรู้ว่าอพี่น้องประชาชนมีความรู้สึกยังไง ต้องการอะไร เป็นทุกข์ในเรื่องไหน โครงการต่างๆเคยถึงมือเขาหรือไม่
ฉะนั้นผมคิดว่าความที่พ่อเป็นนายอำเภอ ท่านไปทุก ไปลุยหมด ไม่ว่าจะจับโจร การรณรงค์สาธารณะ ผมคิดว่าส่วนนั้นมันอาจจะเป็นDNAด้วยครับ คุณแม่ผมก็เป็นพยาบาล ที่ต้องบริการ นี่ก็คือการรับฟัง ผมก็คิดว่าผมก็ได้ส่วนนี้มาจากแม่เหมือนกัน ผมมีความสุขมากเลยถ้าเกิดเพื่อนพี่น้องมาถามว่ามีปัญหาแบบนี้ต้องทำอย่างไร ผมมีเซอร์วิสมายด์ อยากช่วยเหลือผู้คน
แต่มีสิ่งเดียวที่เรารู้สึกว่าเราไม่ได้รับเหมือนคนอื่น ๆ ก็คือ เราไม่เคยได้อยู่เป็นครอบครัว คุณพ่อพ่อเป็นนายอำเภอ ผมเรียนที่โคราช โตมากับฝีมือการทำอาหารการดูแลของคุณยาย พอเรามาเป็นสส.เราก็เข้าใจบริบทดีว่าทำไมช่วงนั้นคุณพ่อถึงหายไป จึงทำให้การทำงานของผมสิ่งหนึ่งที่พยายามจะทำให้กระทบน้อยที่สุดก็คือไม่อยากให้ลูกๆของผมเองรู้สึกแบบนั้นเหมือนที่ผมเคยรู้สึก แต่ทุกวันนี้ผมก็อาจจะเป็นเหมือนพ่อแล้ว เพราะว่าตั้งแต่เป็นรัฐมนตรีมาก็ไม่เคยได้อยู่บ้าน แต่ว่าลูกๆก็เข้าใจ ทำให้ผมได้ทำงานอย่างเต็มศักยในภาพ
สไตล์การทำงานของรัฐมนตรีแนวไหน ?
ผมสายลุยนะ ผมเป็นคนที่ถ้าเกิดทำงานแล้วจะไม่ค่อยเกรงใจใครเท่าไหร่ เพราะยึดความถูกต้องเป็นหลัก ผมไม่สนเลย แล้วก็โชคดีที่นโยบายของท่านนายกรัฐมนตรีก็ชัดเจนก็คือ “ปิดชื่อดูพฤติกรรม” ยกตัวอย่างท่านนายกได้มอบให้ผมดูแลการจัดระเบียบสังคมของกระทรวงมหาดไทย ทุกๆกิจกรรมที่เราไป ผมไม่ถามว่าของใคร ถ้าผิดก็ดำเนินการตามกฎหมายหมด คือผมขออย่างเดียวอย่าเอาเปรียบประชาชน ผมทำเต็มที่ในสิ่งที่ผมสามารถที่จะทำได้
ไม่รู้สึกกดดันอะไรเลยนะครับแต่ว่าวันแรกที่เข้ามานะครับผมมีความรู้สึกว่ามหาดไทยในมุมมองของผมนั้นเปลี่ยนไปผมโตขึ้นมาในสมัยที่คุณตาเป็นรองปลัดกระทรวงทุกอย่างเนี่ยมันเป๊ะมันสมบูรณ์มันน่าเกงขามมันเป็นกระทรวงที่พี่น้องประชาชนเข้าถึงได้ง่ายที่สุดเพราะว่าเรามีบุคลากรทั่วประเทศมันเป็นกระทรวงที่ให้บริการอำนวยความสะดวกประชาชนให้ได้มากที่สุดแต่พอมาวันนี้พอรู้สึกว่าพี่น้องประชาชนนั้นมีคำถามกับกระทรวงมหาดไทยนั้นเยอะผมก็เลยมีความรู้สึกว่าพวกเราในฐานะที่เราได้มีโอกาสมากำกับดูแลในการช่วยท่านนายกในการบริหารกระทรวงเนี่ยเราต้องดึงงานบริการความศรัทธาความเชื่อมั่นของพี่น้องประชาชนต่อกระทรวงมหาดไทยนี้กลับมาเรื่องที่เกิดขึ้นของกระทรวงมหาไทยอาจจะไม่ได้เกิดในสมัยอนุทิน2หรือในระยะเวลาที่พวกผมนั้นได้เข้ามาช่วยในการกำกับดูแลกระทรวงแต่ก็ไม่เป็นไรครับเรามันมีมันมีหน้าที่ที่เราต้องไปแก้ว่าอะไรที่มันทำมาพี่น้องประชาชนไม่เข้าใจรู้สึกไม่ดีรู้สึกผิดเราก็ต้องมาทำให้มันสมบูรณ์ที่สุดในความสามารถที่เราสามารถจะทำได้
นายกฯ ชูจะมี KPI แล้ว รัฐมนตรีวางแผนงานต่ออย่างไร ?
KPIของผมมีอย่างเดียว คือ ถ้าวันนึงที่ผมไม่ได้บริหารราชการที่นี่แล้ว ผมอยากให้ 1.ข้าราชการกระทรวงมหาไทยได้เห็นในสิ่งที่เราทำไว้ 2.เราอยากให้ประชาชนได้มีศรัทธาในกระทรวงมหาดไทยมากขึ้น โดยไม่สำคัญว่ารัฐมนตรีจะชื่ออะไร ผมคิดว่าในการบริการในความเป็นที่พึ่งของประชาชน ถ้าเกิดสิ่งเหล่านี้มันกลับมาพร้อมกับศรัทธา ผมคิดว่านั่นคือKPIของผม ถ้าเกิดว่าผมไม่สามารถทำให้พี่น้องประชาชนได้ศรัทธาในกระทรวงมหาดไทยได้ ผมไม่สามารถให้กระทรวงมหาดไทยนั้นเป็นที่พึ่งของประชาชนได้ ผมไม่สามารถให้กระทรวงเป็นศูนย์บริการให้กับประชาชนได้ ผมคิดว่าอันนั้น คือ ความผิดหวัง และเฟลนะครับ แต่ทั้งหมดทั้งปวงย่อมต้องใช้เวลาในการที่เราจะเปลี่ยน ที่เราจะเอาVisionของเรามามอบให้กับพี่น้องข้าราชการได้ทำ มันก็ต้องมาจูนกันว่าการที่เราจะเดินไปพร้อมๆกันเพื่อให้ไปถึงเป้าหมายนั้นต้องทำยังไง และ ในหลายๆมิติ บทบาทหน้าที่ของ มท. โดยเนื้องานได้ดูแลเป็นวงกว้างมาก เรามีทั้งไฟฟ้าประปา ปกครอง ท้องถิ่น ตลาด บำบัดน้ำเสีย ปภ. พช.ฯลฯ ทุกหน่วยงานมันกว้างมาก วันนี้เราก็ตั้งโจทย์กับตัวเองว่าถ้าเราเป็นประชาชนธรรมดา อย่างการไฟฟ้า ผมสามารถเข้าถึงและใช้บริการง่ายแล้วหรือยัง ? ถ้าเกิดอยากจะติดแผงโซล่าเซลล์จะต้องไปขอใบจากท้องถิ่นเพื่อรับรองโครงสร้างของบ้านผม ต้องเอาคนมาสำรวจ ต้องหาวิศวะมาเซ็น ต้องติดต่อไฟฟ้าในการเช็คมิเตอร์ ขั้นตอนและใบอนุญาตมันเยอะมาก ก็มองว่าแล้วทำไมการไฟฟ้าไม่เป็น one stop service ไปเลย ดังนั้นอนาคตอันใกล้การไฟฟ้าจะเป็นOneStopServiceสำหรับพี่น้องประชาชนที่อยากติดSolarRoofไม่ต้องไปไหนเลย มาหาเราที่เดียวจัดการตั้งแต่ออกแบบรับรอง มีวิศวกรในการเซ็นมีการติดตั้งการดูแลแผง ถ้าเกิดพี่น้องประชาชนไม่มีความสามารถในการที่จะจ่ายอยากจะหาแหล่งกู้ เราก็มีธนาคารที่สามารถปล่อยเงินกู้ให้พี่น้องประชาชนโดยคิดดอกเบี้ยแค่1เปอร์เซ็นต์ เป็นต้น หรือ กองทุนพัฒนาบทบาทสตรี ของ พช. ผมจะให้เป็น supply chain เกิดวงจรธุรกิจของพี่น้องประชาชนระดับรากหญ้า ให้มีความแข็งแกร่งมากขึ้นทั้งระบบ และ กรมต้องเป็นOneStopServiceให้กับผู้ที่อยากจะประกอบประกอบการให้ได้โดยเฉพาะผู้ประกบการ OTOP เป็นต้น
“แก๊งลูกเทพ” ครั้งแรกที่เคยได้ยินคำนี้ “รู้สึก” อย่างไร ?
ครั้งแรกที่ผมได้ยินคำว่า “ลูกเทพ” น่าสักประมาณปี62 สมัยนั้นผมสอบตก ผมก็เป็นรองเลขาธิการนายกประจำตัวท่านอนุทิน คำถามผมวันแรกก็คือใครคือลูกเทพและลูกเทพมันมายังไง ก็เลยไปพบว่าก็อาจจะมีน้องๆหลายท่านที่คุณพ่อคุณแม่เป็นรัฐมนตรีสมัยนั้นแล้วก็อาจจะให้คุณพ่อคุณแม่ช่วยในพื้นที่หรือช่วยติดตามงบประมาณหรืออะไรก็แล้วแต่เ มันก็เลยมีคำว่าลูกเทพขึ้นมา ว่าลูกขออะไรแม่จัดให้หรือพ่อจัดให้
ส่วนการที่เอาผมไปรวมในลูกเทพ ผมไม่ได้ยึดติดกับตรงนั้น แต่ก็โอเคนะเขายังแลเห็นว่าเรายังมีกลุ่มก้อนที่เป็นเพื่อนๆน้องๆที่ทำงานด้วยกัน วัสัยทัศน์เหมือนกันร่วมกันทำงานเพื่อชาติบ้านเมือง เขาจะเรียกอะไรก็ช่างแต่ว่าสุดท้ายแล้วพี่น้องประชาชนคือที่จุดชี้วัดว่าประสบผลความสำเร็จในการทำงานหรือไม่ คำว่าลูกเทพไม่ได้กดดันเลย ก็เหมือนทุกคนที่มีชื่อเล่นหรือมีชื่อในวงที่เพื่อนๆสนิทเรียกกัน แต่วันนี้สิ่งหนึ่งที่ผมรู้สึกกดดันกว่าก็คือว่าสิ่งที่เราอยากจะทำเป้าหมายที่เราอยากจะให้เป็นvisionที่เราเห็นมันจะเสร็จเมื่อไหร่ ความที่มันยากคือว่าเราจะไปร่นระยะเวลาให้เร็วขึ้นได้ไหม เพราะพวกผมเชื่อว่าโดยสังคมทุกวันนี้พี่น้องประชาชนไม่อยากจะรอ เขาเอยากเห็นผลสัมฤทธิ์เลย
คิดอย่างไร “สีน้ำเงิน” เป็น “เป้า” เจอ “มรสุม” ในช่วงนี้
เรื่องเขากระโดงก็อยู่ในขบวนการยุติธรรม ถ้าศาลตัดสินผิดก็คือผิด ถ้าเกิดต้องเพิกถอนผมในฐานะดูแลกรมที่ดินผมจะเดินไปเพิกถอนด้วยตัวเอง ผมไม่ได้สนใจนะครับว่า บ้านท่านนายก อยู่ทะเบียนบ้านไหน ผมไม่ได้สนใจว่าเลขาธิการพรรคผมมีที่หรือไม่มี หรือประกอบธุรกิจ-เครือญาติใครจะเป็นยังไง ผิดก็คือผิดเท่านั้นเอง ทุกคนในประเทศไทยสามารถตรวจสอบใครก็ได้ซึ่งเป็นข้อที่ดีเพราะฉะนั้นถ้าเกิดเราทำดีถูกต้องตามกฎหมายแล้วไม่ต้องกลัวอะไร หรือ สว.ก็เหมือนกันอยู่ในกระบวนการยุติธรรม ผิดก็คือผิด ผมเชื่อว่าในทุกขบวนการไม่ว่าอะไรก็สุดแแต่ ถ้าเกิดว่าไม่ผิดไม่ต้องไปกลัวหรอก
ชมคลิป
