ภาพ 2 ภาพจากการเคลื่อนไหวของประชาชนเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 กุมภาพันธ์ นำไปสู่การเปรียบเทียบอย่างแหลมคมและร้อนแรงขึ้นมาโดยอัตโนมัติ
1 เป็นภาพการทยอยเข้าร่วมงานการให้กำลังใจ นายทักษิณ ชินวัตร ที่อิมพีเรียลเวิลด์ สำโรง
1 เป็นภาพการลงพื้นที่ของ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ที่พิษณุโลก
ทั้ง 2 ภาพสัมพันธ์ต่อเจตจำนง”การเมือง”เด่นชัด
หากการทยอยเข้าไปในห้องประชุมของอิมพีเรียลเวิลด์ สำโรง ต้องการแสดงพลัง แสดงความดีใจที่ นายทักษิณ ชินวัตร ได้ออกจากโรงพยาบาลตำรวจ ไปยังบ้านจันทร์ส่องหล้า เป็นเยื่อใยที่”คนเสือแดง”มีต่อ นายทักษิณ ชินวัตร
การเข้ามาห้อมล้อม นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ในพื้นที่ตลาด แห่งหนึ่ง วัดโบสถ์ พิษณุโลก ก็เป็นการไปให้กำลังใจแก่ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ชัดเจน
นี่เป็นเรื่องอันเกิดขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ 2567 ห่างไกลจาก เดือนพฤษภาคม 2566 เป็นอย่างมาก
ถามว่าเหตุใดจึงเกิด”นัยประหวัด”ไปยัง”การเลือกตั้ง”
แต่ละภาพที่ปรากฏไม่ว่าจะเป็นภาพที่อิมพีเรียลเวิลด์ สำโรง ไม่ว่าจะเป็นภาพที่ตลาดวัดโบสถ์ พิษณุโลก สัมผัสได้ในสิ่งที่เรียก ว่า”พลังการเมือง”
เพียงแต่ภาพที่ลาดพร้าวเป็นพลังอันมาจากพรรคเพื่อไทย เพียงแต่ว่าภาพที่พิษณุโลกเป็นพลังอันมาจากพรรคก้าวไกล
ยิ่งเมื่อมองลงไปในแต่ละ”รายละเอียด”ยิ่งเห็น”ความต่าง”
ภาพที่อิมพีเรียลเวิล์ด ลาดพร้าว มีการตระเตรียมอย่างเป็นระบบ เป็นระเบียบ ไม่ว่าจะเป็นเวที ไม่ว่าจะเป็นโต๊ะนั่ง ไม่ว่าจะเป็นวงดนตรี ไม่ว่าจะเป็นอาหาร
ภาพที่วัดโบสถ์ พิษณุโลก ดำเนินไปอย่างเป็นธรรมชาติ มีการนัดหมายอย่างแน่นอน แต่มิได้จัดเวที หากแต่เป็นภาพ นายพิธา ลิ้มเจริญรัตน์ ยืนอยู่บนรถแห่
ที่เรียกว่า”นายกรถแห่”นั้นถูกต้อง ที่เรียกว่า”นายกโซเชียล”นั้นถูกต้องและสอดคล้องกับที่เรียกว่า”นายกว่าว”
ทั้งหมดกำลังเป็น”สัญญาณ”ไม่เพียงแต่เรียกบรรยากาศแห่งการหาเสียงเลือกตั้งให้หวนกลับมาก่อให้เกิดการเปรียบเทียบเท่านั้น
แต่ยังเป็นบรรยากาศ”ใหม่” วางเรียงบรรยากาศ”เก่า”
เป็นภาพที่เคยเห็นตั้งแต่พรรคไทยรักไทย เป็นภาพที่เริ่มก่อตัวขึ้นในยุคพรรคอนาคตใหม่และต่อเนื่องมายังยุคพรรคก้าวไกลในห้วงไม่ถึง 1 ปีที่ผ่านมา
ถามว่าแต่ละภาพจะ”พัฒนา”ไปสู่รูปแบบใดได้อีกทั้งในเชิงปริมาณและในเชิงคุณภาพ
